Ο Επίσκοπος Αθανάσιος και οι αγιορείτες της Σιμωνόπετρας επισκέφθηκαν την Αρχιεπισκοπή Οχρίδος

Μετα την επιστροφή του από την προσκυνηματική εκδρομή στους ιερούς τόπους της Εκκλησίας της Σερβίας, στο Μαυροβούνιο, στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη και στην Δημοκρατία την Σερβική,ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Ορους, της Σιμωνόπετρας, ο Αρχιμανδρίτης Ελισσαίος με μερικούς μοναχούς της αδελφότητός του, και με την συνοδεία του Εφησυχάζοντος Επισκόπου Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης κ.Αθανασίου, επισκέφθηκαν την Αρχιεπισκοπή της Οχρίδος.

Οι μοναχοί της Σιμωνόπετρας και ο επίσκοπος κ.Αθανάσιος εφτασαν στα Σκόπια στις 8 Ιουνίου, οπου στο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου τους υποδέχθηκε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Οχρίδος και Μητροπολίτης Σκοπίων κ.Ιωάννης.

Κατα την διάρκεια της παραμονής τους στην Αρχιεπισκοπή της Οχρίδος ο Επίσκοπος Αθανάσιος, ο Γέροντας Ελισσαίος και οι αγιορείτες μοναχοί επισκέφθηκαν μερικά από τα σημαντικώτερα μεσαιωνικά μοναστήρια: Την Εκκλησία της Αγίας Σοφίας και την Θεοτόκο την Περίβλεπτο στην Οχρίδα, καθώς και το μοναστήρι του Αγίου Πανελεήμονος στην  Nerezi.

Ο Ηγούμενος Ελισσαίος κήρυξε καταλλήλως στον ευσεβή λαό του Θεού στα Σκόπια, εδωσε την ευλογία του και εξέφρασε το προσευχητικό του  ενδιαφέρον για την οσο το δυνατόν συντομώτερη εξοδο από την επώδυνη κατάσταση του σχίσματος για το συμφέρον ολων. 

Αναρτήθηκε από Ιωάννης Νικόπουλος

Δύο αγιορείτες μοναχοί μιλούν για τις δράσεις τους και την επικοινωνία τους με τον «έξω κόσμο»..

Δύο αγιορείτες μοναχοί, που εγκαταβιώνουν στο Άγιο Όρος, σε διαφορετικό κελί και με διαφορετικά διακονήματα ο καθένας, μιλούν για τις δράσεις τους, την σχέση τους με την τεχνολογία και την επικοινωνία με τον «έξω κόσμο» μέσω της διαρκούς έκθεση προϊόντων Αγίου Όρους, της artionrate.
 
Στην κρημνώδη και άγρια προς την θάλασσα αλλά ήρεμη και γαλήνια στεριά της βορειανατολικής πλευράς του Αγίου Όρους και σε κοντινή απόσταση από την μονή Ιβήρων, βρίσκεται το Κελί του Μυλοποτάμου. Ένα «ωραιότατο ενδιαίτημα», ένα ασφαλές και ήρεμο καταφύγιο για να αποσυρθεί και να αφιερωθεί ο άνθρωπος στον Θεό, το οποίο έχει μακραίωνη ιστορία και ανακαινίσθηκε πριν πριν απο 24 χρόνια. Αυτός είναι ο τόπος στον οποίο ζει ο μοναχός Επιφάνιος. Με απόλυτο σεβασμό στη μακραίωνη παράδοση, φύτεψε αμπελώνα και έχτισε οινοποιείο.

Σήμερα παράγει τα βιολογικά κρασιά «Μυλοπόταμος», τα οποία έχουν βραβευτεί σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Επίσης έχει γράψει το βιβλίο «Μαγειρική του Αγίου Όρους», το οποίο έχει μεταφραστεί στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ρουμανικά, βουλγαρικά και ισπανικά. Δάσκαλος του στην μαγειρική είναι ο πατήρ Γεώργιος στο μοναστήρι του Αγίου Παύλου (πέρα από τα βιώματα της παιδικής ηλικίας στην κουζίνα της μητέρας του).
Ο μοναχός Ισαάκ που ζει τον κανόνα του στο ιστορικό Κελί του Αγίου Γεωργίου του Φανερωμένου, στην άνω Παντοκρατορική Καψάλα του Αγίου Όρους, έχει ξεκινήσει πιο πρόσφατα την προσπάθειά του για την αναστήλωση του κελιού. Μετά την κοίμηση του Γέροντος Γεωργίου (1982) το Κελί έμεινε για είκοσι χρόνια ακατοίκητο.  Τα τελευταία χρόνια ο πατήρ Ισαάκ προχώρησε στην εκ θεμελίων αναστήλωση της εκκλησίας και του κελιού. Για την υποστήριξη των ποικίλων οικοδομικών εργασιών και αναγκών της εκκλησίας ανέλαβε, ακολουθώντας πιστά την αγιορείτικη πλούσια παράδοση, την παραγωγή εξαιρετικών προϊόντων που έχουν αγαπηθεί ιδιαίτερα από το κοινό.
Επίσης ασχολείται με τις νέες τεχνολογίες και καθημερινά μεταδίδει το στίγμα του μέσα από τα social media ενώ χιλιάδες είναι οι άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο που συνομιλούν μαζί του. Πατρικά συμβουλεύει, διοργανώνει διαγωνισμούς γνώσεων για θρησκευτικά και ιστορικά θέματα και μεταφέρει μηνύματα που στέλνονται στο ίδιο και μπορούν να προκαλέσουν έμπνευση, πίστη, ελπίδα και αγάπη στο κοινό.

Ασκητές από την έρημο του Αγίου Όρους λένε «OXI» στην «υποδούλωση» του Έθνους

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ ΜΕ ΕΠΕΙΓΟΝ ΓΡΑΠΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
 
Εμείς ως αγωνιώντες ορθόδοξοι χριστιανοί, αγιορείτες μοναχοί και ιερείς, θέλοντας να συνεισφέρουμε σε τούτες τις κρίσιμες στιγμές, το δίλεπτο της πτωχής χήρας του Ευαγγελίου, καταχωρούμε τις ακόλουθες σκέψεις.

Βρισκόμαστε όντως ενώπιον ιστορικότατης στιγμής. Φτάσαμε στο πλέον κομβικό σημείο για το τόπο, το έθνος, κυρίως όμως τη πνευματική μας οντότητα. Η επίθεση σε όλα τα μέτωπα του κοινωνικού βίου είναι γνωστή, πλέον όμως παίρνει διαστάσεις κυριολεκτικά κατακλυσμιαίες, τόσο σε αναισχυντία όσο και απροκάλυπτη τρομοκρατία.

Οι μισθοφορικές δυνάμεις του δουλοπρεπούς γραικυλισμού, έχοντας χάσει και το τελευταίο ίχνος σοβαροφάνειας, ως πειθήνια όργανα που είναι των ΕΧΘΡΩΝ μας, βυσσοδομούν ασύστολα, κατατρομοκρατώντας τους ασθενεστέρους και ολιγοψύχους, θέλοντας να κερδίσουν την πλέον πολύτιμη γι” αυτούς νίκη: την παράδοση της ΨΥΧΗΣ και της αξιοπρέπειάς μας για λίγα ίουδαικά αργύρια ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ, ΑΠΟ ΤΟΥΣ 100 ΜΟΝΑΧΟΥΣ! ("Κόψτε τον βήχα" στον αρχι-οικουμενιστή του Φαναρίου! 'Μιά κι έξω'!)

(ΘΑ ΔΩΣΕΤΕ ΛΟΓΟ, ΟΣΟΙ ΕΠΙΛΗΣΜΟΝΕΣ ΚΑΤΑΠΑΤΑΤΕ ΤΑ ΟΣΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ, ΧΑΡΙΝ ΤΟΥ ΑΘΛΙΟΥ ΦΑΝΑΡΙΩΤΟΥ!)

Ανάστατη είναι εδώ και πολλές ημέρες η Αθωνική Πολιτεία (και ΟΧΙ μόνον!) μετά την αναγγελία σε πάνω απο 100 μοναχούς που δεν μνημονεύουν τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, να αποχωρήσουν από τα κελλιά τους στο Αγιο Ορος!

Το 'ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ' έχει κατακλυστεί από τηλεφωνήματα και 'e-mail'  από μοναχούς και πιστούς που καταγγέλουν την απόφαση αυτή που όπως λένε παραπέμπει σε μεσαίωνα...

Οι μοναχοί που καλούνται να εγκαταλείψουν τα κελλιά τους αριθμητικά ξεπερνούν τους 100. Ωστόσο, αρκετοί θα αρνηθούν να εκτελέσουν την απόφαση αυτή και αναμένεται να δούμε εικόνες που κανείς δεν επιθυμεί να δει…

Τα μοναστήρια στα οποία ανήκουν τα κελλιά που εγκαταβοιούν οι μοναχοί που αρνούνται να μνημονεύσουν τον Πατριάρχη, θα ζητήσουν άμεσα την απομάκρυνσή τους από το Κελλί, εξηγεί στο 'ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ' Ιερομόναχος που ανήκει σε μεγάλο μοναστήρι.

"Κάτι πρέπει να γίνει με τους μοναχούς που δεν ακολουθούν το τυπικό του Αθω, δηλ. που έκοψαν το μνημόσυνο στον Πατριάρχη" τονίζει στέλεχος του Αγίου Ορους που τάσσεται υπέρ της αποφάσεως αυτής...

[ΟΣΟ Ο ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ & ΑΠΥΘΜΕΝΑ ΠΑΠΟΛΑΓΝΟΣ ΕΝΟΙΚΟΣ ΤΟΥ - ΕΣΒΕΣΜΕΝΟΥ! - ΦΑΝΑΡΙΟΥ, ΑΦΗΝΕΤΑΙ 'ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ' ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΟΤΙ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΘΕΛΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑ, ΤΟΣΟ ΘΑ  Α Π Ο Θ Ρ Α Σ Υ Ν Ε Τ Α Ι !

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ "ΕΚΘΕΣΟΥΝ" ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ 'ΚΟΠΕΛΛΙΑ ΤΟΥ', ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΤΟ ΕΡΕΙΣΜΑ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΕΖΕΙ ΓΙΑ ΔΙΩΞΕΙΣ.

ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ - ΠΡΩΤΑ Ο ΘΕΟΣ - Ο ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΚΟΥΡΕΩΣ ΤΗΣ ΙΜΒΡΟΥ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΔΥΣΗ ΤΟΥ...

ΑΣ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΤΗΝ "ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ" ΕΙΣ ΤΟ ΦΟΒΕΡΟΝ ΒΗΜΑ...

ΑΜΗΝ.

ΓΕΝΟΙΤΟ.]

"ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ"

Αναρτήθηκε από ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ στις 12:04 π.μ.

Αγιορείτες, Παραδείσου πολίτες

Του Αντωνίου-Αιμιλίου Ν. Ταχιάου, ομοτίμου καθηγητή του ΑΠΘ και αντεπιστέλλοντος μέλους της Ακαδημίας Αθηνών

Ήταν ένα πολύ ζεστό καλοκαίρι εκείνο του 1951. Μόλις είχα τελειώσει το δεύτερο έτος στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και βρέθηκα στην Αθήνα. Τότε έτυχε να γνωριστώ εκεί με τον γηραιό αρχιμανδρίτη π. Διονύσιο Μαυρία, διευθυντή της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου στη Βοστώνη, και τον Βενεδικτίνο μοναχό π. Γρηγόριο Bainbridge, τον φημισμένο λειτουργιολόγο της Μονής του Chevetogne στο Βέλγιο.
Αποφασίσαμε, λοιπόν, να πάμε οι τρεις στο Άγιον Όρος. Όταν φτάσαμε στη Θεσσαλονίκη, προστέθηκε στη συντροφιά και ο φίλος μου Γιάννης Μάντακας, ο κατοπινός καθηγητής της μουσικής και διευθυντής της χορωδίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κινήσαμε οι τέσσερις με το λεωφορείο της γραμμής, γιατί τότε ιδιωτικά αυτοκίνητα είχαν ελάχιστοι, μόνο πολύ πλούσιοι άνθρωποι. Το ταξίδι μέχρι την Ιερισσό διαρκούσε τότε τεσσεράμισι έως πέντε ώρες και ήταν αρκετά κουραστικό, γιατί μετά την Αρναία και πριν από το Στρατώνι ο δρόμος έκοβε δεξιά και όχι μόνο δεν ήταν άσφαλτος, αλλά δεν είχε καν τα χαρακτηριστικά δρόμου. Ήταν ένα πέρασμα μέσα από ρέματα, πέτρες, λάσπες και ξεπλύματα από τα μέταλλα των πλησιόχωρων ορυχείων.
Αυτή η δύσκολη διαδρομή, με τις ατέλειωτες στάσεις που έκανε το λεωφορείο σε χωριά που περνούσαμε, όπως και στάσεις σε διασταυρώσεις για χωριά αθέατα, κρυμμένα στα ενδότερα του όρους Χολομώντα, έκαναν την αναμονή της άφιξης ακόμη πιο έντονη. Το Άγιον Όρος φαινόταν πολύ απόμακρο, χώρος που έπρεπε να κοπιάσεις πολύ για να τον κατακτήσεις, ένας θησαυρός αληθινός που έχει αξία επειδή είναι έξω από την εμπειρία της κοσμικής καθημερινότητας. Αυτή η απόσταση σου γεννούσε ακριβώς την αίσθηση ότι έφευγες έξω από αυτόν τον κόσμο και μετέβαινες σε έναν άλλο, ιερό και ανέγγιχτο από τη φθορά και την τύρβη.
Αργά το μεσημέρι φτάσαμε στην Ιερισσό, ένα συμπαθητικό, νεότευκτο τότε χωριό, ξανακτισμένο ύστερα από τον ισχυρό σεισμό που το είχε καταστρέψει πριν από 19 χρόνια. Εκεί τελείωνε το ταξίδι για εκείνη την ημέρα. Στη στάση του λεωφορείου περίμενε ένας αδύνατος άνδρας, ο Στέργιος Παππάς, ο οποίος ήταν ο ιδιοκτήτης του μοναδικού πανδοχείου του χωριού. Τον ακολουθήσαμε συνολικώς έξι άτομα, διότι προστέθηκαν ακόμα δύο άγνωστοί μας πελάτες. Εμάς μας βόλεψε σε δύο δωμάτια. Αναπαυθήκαμε λίγο και το απόγευμα πήγαμε στην εκκλησία για τον Εσπερινό. Ο ιερέας ήταν ένας νέος συμπαθής άνθρωπος. Τον γνωρίσαμε και μας ξενάγησε στο αγίασμα του Αποστόλου Παύλου. Το βράδυ μαζευτήκαμε στο πανδοχείο και δεν τελείωναν οι ερωτήσεις μας προς στον Στέργιο. Θέλαμε να μάθουμε για το Άγιον Όρος όσο το δυνατόν περισσότερα. Πώς είναι η ζωή εκεί, πώς είναι οι μοναχοί, πώς τους προσφωνούμε, τι τους ρωτάμε, τι να προσέξουμε ιδιαιτέρως; Και ο Στέργιος μάς έδινε υπομονετικά εξηγήσεις. Τη νύχτα πέσαμε να κοιμηθούμε και δεν μου ερχόταν ο ύπνος. Σκεπτόμουν ότι θα έβλεπα τελικώς το Άγιον Όρος, αυτό που το είχε πλάσει η φαντασία μου με δικά μου μέτρα, αυτά που μου είχαν δημιουργήσει κυρίως τα γραψίματα του αείμνηστου Φώτη Κόντογλου. Η νεανική μου αντίληψη μου έλεγε ότι θα έβλεπα τελικώς τον αληθινό τόπο της Ορθοδοξίας.

Οι Διατροφικοί κανόνες του Αγίου Όρους

Η διατροφή που ακολουθούν οι μοναχοί του Αγίου Όρους είναι απλή, νόστιμη και πέρα ως πέρα υγιεινή. Βασισμένη σε αγνά υλικά, που διαθέτει σε αφθονία η ελληνική γη, γίνεται ασπίδα για τον καρκίνο και δεκάδες άλλες ασθένειες.
Οι Αγιορείτες μοναχοί τρώνε τροφές χωρίς συντηρητικά, λίπη και καρυκεύματα. Κάνουν μικρά γεύματα σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, γυμνάζονται φυσικά με τις αγροτικές και τις άλλες καθημερινές ασχολίες τους και, το κυριότερο, είναι εγκρατείς.
Οι διατροφικοί κανόνες τους είναι αυστηροί:
Απέχουν από το κρέας. Ακόμα και την ημέρα του Πάσχα προτιμούν το φρέσκο ψάρι, το οποίο καταναλώνουν όλο τον χρόνο με πρόγραμμα.
Βάζουν ελαιόλαδο στα φαγητά μόνο Τρίτη – Πέμπτη – Σάββατο – Κυριακή. Δε χρησιμοποιούν κανένα άλλο λίπος για να μαγειρέψουν. Τα βούτυρα, τα μαγειρικά λίπη, οι μαργαρίνες, η κρέμα γάλακτος, η μπεσαμέλ και άλλα συναφή προϊόντα δεν έχουν θέση στην κουζίνα τους.
Νηστεύουν από ψάρια και λάδι 40 ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα, 50 ημέρες πριν από το Πάσχα και από 15 ημέρες πριν από τις γιορτές των Αγίων Αποστόλων και της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο.
Κάνουν μεγάλη κατανάλωση ελιών, λαχανικών, ψωμιού και ζυμαρικών τις 240 ημέρες του χρόνου.


Για τόνωση του οργανισμού πίνουν γάλα και τρώνε τυριά, αυγά και μη νηστίσιμες πίτες τις ημέρες που δεν απέχουν από το λάδι ή μετά από τις μεγάλες νηστείες.
Σπάνια καταναλώνουν καλαμάρια, χταπόδια, σουπιές, αστακούς κ.ά την περίοδο των νηστειών (όλα τα μαλάκια θεωρούνται νηστίσιμα, γιατί δεν έχουν αίμα).
Τρώνε όλο τον χρόνο, χωρίς περιορισμό, χόρτα σε σαλάτα, μανιτάρια και φρούτα του δάσους (αγριοφράουλες, κούμαρα, βατόμουρα, κράνα, κάστανα κ.ά).
Κάνουν περιορισμένη κατανάλωση κρασιού, τσίπουρου, καφέ, τσαγιού, λουκουμιών, χαλβά.
Είναι τα φαγητά τους νόστιμα;
Όπως αποκαλύπτει ο μοναχός Επιφάνιος Μυλοποταμινός – μάγειρας στο Άγιο Όρος για πάνω από 35 χρόνια: «Οι Αγιορείτες μοναχοί απολαμβάνουν και με το παραπάνω τα φαγητά τους, το ζυμωμένο από τα χέρια τους ψωμί, το δικό τους κρασί. Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι αγνά και η μαγειρική μας δεν είναι περίπλοκη, αλλά όσο απλούστερη γίνεται. Η ομορφιά στις γεύσεις άλλωστε δεν προκύπτει από την ποικιλία, τα πολλά καρυκεύματα και τους περίτεχνους τρόπους μαγειρέματος. Όταν τα υλικά είναι αγνά, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να αναδειχτούν. Για να φτιάξουμε πατάτες γιαχνί, για παράδειγμα, αν οι πατάτες είναι νόστιμες, το φαγητό θα γίνει καλό. Χρειαζόμαστε ένα κρεμμύδι, λάδι και λίγη ντομάτα. Το πολύ – πολύ να βάλει κανείς λίγο μαυροπίπερο ή λίγη ρίγανη».
Όλα τα μυστικά της αγιορείτικης διατροφής τα περιέλαβε στο βιβλίο του «Μαγειρική του Αγίου Όρους».

Όπως σημειώνει:
«Δεν πήγα σε σχολές μαγειρικής, ούτε κατέχω κανένα πτυχίο. Έμαθα όμως κοντά στους παλιούς γεροντάδες πώς να τσιγαρίζω το κρεμμύδι σε σιγανή φωτιά, γιατί έλεγαν εκείνοι πως όσο πιο γλυκά ροδίσει το κρεμμύδι, τόσο πιο νόστιμο θα γίνει το φαγητό. Έμαθα επίσης ότι όλα τα φαγητά στο τέλος του μαγειρέματος θέλουν υπομονή και καρτερία, όταν περιμένουμε πάνω στην καρβουνιά να φύγουν τα περίσσια ζουμιά τους».
Προσθέτει τέλος πως αυτό που προσδίδει ιδιαίτερη νοστιμιά σε ένα φαγητό είναι η αγάπη που νιώθουμε γι’ αυτούς στους οποίους θα το προσφέρουμε!



http://www.artionrate.com/index.php/blog/arthrografia/agioreitikh-zwh/1475-diatrofikoi-kanones-agiou-orous

Αγιορείτες μοναχοί σε μέρα γιορτής (φωτογραφίες)

Οι φωτογραφίες είναι του Milovan Cvetic, μετά τη λιτάνευση της εικόνας του Άξιον Εστί τη Δευτέρα του Πάσχα (2008). Ημέρα γιορτής των Κελλιωτών, ίσως η πιο «χαλαρή» ημέρα του χρόνου για τους μοναχούς, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που ακολουθούν: